Kara Delikler Uzerine Bir Alegori

Bircan Unver

Ucuncu binyili (millennium), bir 'Isik Binili' olarak duslemek ve ongormek iddiasinda olan bir sanal dergi de, neden bir ilk yazi olarak "Kara Delikler" uzerine bir alegori?

Insanoglunun varolusundan beri ne yazik ki gelisim surecinde; hem kendi cinslerine hem de dogadaki diger canlilara uyguladigi amansiz bir vahset ve yaptirim uygulamasinda, karsisindakini yok ederek var olma iliskisi, belirleyici olmustur. Insan'in karsisindakinin gucunu karanlik yollarla ele gecirme tutku ve hirsi, fiziksel varolusunun motor gucunu olusturmustur.

Nicin yeryuzu ve gelecegi, bugun dahi belirlemeye bu karanlik egilimlerin etkisiyle devam ediliyor? Iste bu noktada, evrenin merkezine yerlesmis "Kara Delikler"in, insanoglunu varolusundan beri yonlendiren karanlik egilimlerinin beslendigi bir merkez oldugu alegorisi gundeme geliyor. Ne yazik ki insanligin ve teknolojinin gelisimi, hatta bugunku uzayla ilgili kaydedilen gelismeler, savas teknolojisine gobekten bagli. Sanki biri olmadan oteki varolamaz biciminde kosut olarak algilanip, uygulanmistir. Silah teknolojileri insanlar, yasamlar, ulkeler uzerinde yapilan test sonuclarina gore, -ki bu bu milyonlarca insanin olmesi, dogayi, tarihi, gunluk yasami gasp, tahrip ve ezmek, yoketmekten gecerek-, bir sonrasi icin daha gelistirilmis
ve daha da tehlikeli nukleer silahlar, bombalar, radarlarin tespit edemedigi savas ucaklari vs... kisaca bir paradox olarak uzun vadede insanligin gelismesine katkida bulunmustur. Bugunku yeryuzunun guc ve ekonomik portresinin en belirleyici factorlerinden birini, hala bu olculer belirler. Demokrasi ve sinirsizlik adina gunluk yasamimizin vazgecilmez bir unsuru olan Internet de, sonuc olarak gelistirilmis savunma ve savas teknolojisinin bizlere bir donusumudur.

Insanligin goruntu ve biyolojik olarak cagimizdaki tum asamalarina karsin, nicin icindeki isigi hizla yitirmekte oldugunu ve yuregini hizli bir curumeye terkettigini anlamaya calisiyor ama anlayamiyordum. Taa ki Kara Deliklerin evrenin merkezinde yer aldigini ve karsi konulamaz pur bir manyetik gucle etrafindaki herseyi yutmakta oldugunu kavrayana kadar... Sanki bunca yil aradigim yanit, uzayin karanlarinda bir yerlere gizlenmis gibiydi!!! Fizikci ve bilim kurgu yazari Gregory Benford, "Kara Delikler"in evrenimizin merkezinde bulunan Gunes'ten bir kac kat daha buyuk oldugu, etrafindaki tum yildizlari bir elektrik supurgesi gibi icine cektigini ve isigin bile kacamadigi, onermesini getiriyor. Son aylarda ise Nasa tarafindan maddenin hicbir iz birakmadan Kara Delikler tarafindan yutulduguna tanik olunduguna dair bir bildiri yayinlandi. "Kara Delikler" in varligini kavradigimdan beri, insanlik tarihine ve cagimiza bakisim degisti.

Artik 'insanlik tarihi'mizden eskisi kadar utanc duymuyorum. Bu insanlik tarihinin utanclarini hos gormek anlaminda degil elbet, daha cok da butun bunlarin olusunun insanin da pek de farkinda olmadigi cok daha buyuk karanlik bir gucun yansimasi ve gudumunde oldugunu algilayarak, 'insan'i anlamaya calisiyorum. Kara Delikler ile esit zaman dilimlerinde olmasa da paralel bir yasam oykumuz var. Bizim yeryuzundeki misafirligimiz gibi, onlarin da evrenin merkezinde gecici bir sure var olduklari ve gelecekte bu merkezden tasinacaklari ongoruluyor.
Iste bu noktada dahi Albert Einstein'in "gorecelilik" kavrami dogrultusunda, evrenin yer cekiminin en yuksek bulundugu alan olarak nitelenen Kara Delikler, bulunduklari merkezi terkettikleri an; evrendeki fiziksel ve enerji dengeleri ile yercekimi kurallari arasinda nasil bir degisim soz konusu olacaktir, sorularini gundeme getirecektir.

Onumuzdeki binyilda, tum olaganustu guzel dusler; Kara Delikler'in evrenin merkezinde simdilik kiraci bulunduklari merkezi terketmesi sonucuyla, gerceklesecek. Iste o zaman, bunca yil oguttugu yildiz, isik ve maddelerden ola ki bir isik koprusu kurdugu eski evrenlere, tuneller ortaya cikacak. Boylece, Kara Delikler evrenin merkezini terketmesiyle birlikte artik ruhlarimizin seytani da sahneden cekilerek, bizleri terkedeceklerdir...

Boylece hem beynimizin en ince kivrimlarinda, yuregimizin en derinliklerindeki bosluklarda, yasamimizda, iliskilerimizde; kisaca yasami, dogayi algilayisimizda hicbir karanligin kalmayacagi ve bir daha geriye donusu hic olmayan bambaska bir evreye gecme donemimiz baslayacaktir.

Bu surecte, yasamin ve doganin en yuksek degerleri arasina isik altinda taranmis ve hicbir karanlik noktasi kalmamis insan ya da bio-insan yaratiklarin birbirlerini sonsuz bir gelismeye tesvik ve destegi cercevesinde; uretim, yaratim- tasarim, sonsuz sevgi-ask temelleri uzerine tum dengeler yeniden kurulabilir. Iste o zaman Stephen Hawking'in sozunu ettigi uzayda yasam olasiligi bulunan en yakin gezegene, bizim zaman kavramimizla 50 ila 400 bin yillik bir zamanda
isik hiziyla gitme matematigi hizla degisebilir. O zaman bugun icin ulasilmaz olan mesafeler de, o zamana degin gelisecek yeni teknolojilerle birlikte hizla ulasilir, olabilecektirÉ

Eger uzayda varolusunuzu KARA DELIKLERIN degil, GUNES'in bir yansimasi olarak secmeyi, yildizlarin carpisarak dusmesine kadar beklemek istemiyorsaniz, kalbiniz gunesin sicakligi ve aydinliginda olacak, ruhunuzun en derin ve karanlik noktalari aydinlanacak ve beyninizdeki en ince kivrimlar, yuzunuze isik yolunun bir yansimasi olacaktir.

Unlu ressam ve fotograf sanatcimiz Burhan Dogancay'in "Dunya Duvarlari" projesindeki "Kalpler" kategorisinden, isimsiz sanatcilarin bizlere armagan ettikleri "Kara Kalpler"de, "Kara Delikler"in insanlarinkalbine nasil yansidiklarinin refleksiyonlari ve yakin cagimizin bir panoramasi olarak, baska bir alegori olarak ortaya cikiyor. Sanatcimiz Dogancay'a, bu yaziyi destekleyen "Kara Kalpler" icin cok tesekkur ediyorum.

ÊMANIFESTO
ISIK YOLLARINDA
YENIDEN BASLAMAK

Home
English index page