HER SEYDEN ONCE BENIMLE DE PAYLASMIS OLDUGUNUZ BU GÜZEL KONULAR IÇIN SIZLERE IÇTENLIKLE TESSEKKÜR EDIYORUM.. YANLIZLIK ÜZERINE GONDERMIS OLDUGUNUZ BU GÜZEL SOZLERE SOYLE BIR GOZ ATTIM HEPSI DEGERLI..FAKAT BENIM DE SIZE SOYLEMEK ISTEDIGIM YANLIZLIK DIYE BIR SEYIN OLMAYISI. BIZLER HIÇ BIR ZAMAN YANLIZ DEGILIZ NE SANIYORSAK OYUZ.. KENDINI TANIMAKLA YANLIZLIGIN TAMAMIYLE YOK OLACAGINI ONUN YERINE HUZUR SUKUNET VE MUTLULUGUN YER ALACAGINI BELIRTMELIYIM.. HER NEREDE OLURSAK OLALIM.. FARKINDALIKLA BIR ÇOK SEYI COZÜP VAR OLUSUMUZUN NEDENLERINI , NELERLE ILGILENMEMIZ GEREKTIGINI,  NEDENLERI.. NIÇINLERI..  ANLADIGIMIZDA HER SEYIN ÇOK DAHA FARKLI VE FEVKALADE OLDUGUNU GORMÜS OLABILECEGIZ.. BIZLERDE KAYIP OLMA HISSI DAIMA OLMUSTUR O HISTEN DOLAYI KENDIMIZI YANLIZ HISSEDIYORUZ..

BIRAKTIGIMIZ YANI GELDIGIMIZ O OLAGANUSTÜ YERDEN, BU YÜKÜ ÇOK AGIR GIBI GORÜNEN ZORLUKLARDAN KAYIP OLMA HISSI BIZI URKÜTTÜGÜNDEN YANLIZ KALMAK ISTEMIYORUZ.. KORKUMUZ ASLINDA KORKU OLMAMALI .. VAR OLAN HER SEY O SEKILDE OLMALIDIR VE BUNUN NEDENLERINI ANLAYIP KABULLENDIGIMIZ ZAMAN YANLIZLIK YOK OLACAKTIR..  YANLIZLIGIN YERINI SADECE KENDI RUHUNA GORE ARZU ETTIGIN YERDE OLMADIGINDAN BELKI HAFIF SIKINTI YERINI ALACAKTIR.. FAKAT FAZLA RAHATSIZLIK VERMEYECEKTIR.. HER SEYIN OTESINDE OLMAK, YANLIZLIGI YOK EDECEKTIR... SADECE ANLAMAK, FARKINA VARMAK BU RAHATSIZLIK VEREN DUYGULARI SOKUP ATACAK, INSANI KENDINE GETIRECEK, YANI INSAN KENDINI DAHA IYI TANIYIP SORUNLAR SORUN OLMAKTAN CIKACAK...

TEMENNIM HEPIMIZIN HER ARZUSUNUN GONLÜNCE OLMASI.. SEVELIM SEVILELIM VE KESINLIKLE YORUM VE YARGILAMADA BULUNMAYALIM. INSANIN EN BÜYÜK KORKUSU YINE KENDISI OLMALIDIR, YANLIZLIK DEGIL.. ÇÜNKÜ HER BIR DÜSÜNCE BIZI ANINDA MUTLULUGA DA MUTSUZLUGA DA GOTÜREBILIYOR.. HAYATI ZEHIRE ÇEVIREN EN BÜYÜK UNSURLAR VE INSANIN KARA KUYUDA YOK OLMASININ EN KOLAY YOLU DA, YORUM VE YARGI.. NE KENDINI YARGILA NE DE BASKALARINI.. ONUN ÜRETMIS OLDUGU ENERJILER ZAMANLA GERI DONUP KASVETE BOGACAKTIR VE NEDENINI BILMEDIGIMIZ KORKULAR YERINI ALACAKTIR..O KORKULARDA YANLIZ (.?..) KALMA HISSINI RED EDECEKTIR..  

SIZLERE DAHA YAZMAK ISTERDIM AMA BELKI BUNLAR SIZI PEK ILGILENDIRMEYEBILIR SIKILABILIRSINIZ..

DAIMA BURADA DA KÜÇÜKTE OLSA BIR GONUL DOSTUNUZ OLDUGUNU UNUTMAYIN.. SIZLERI TANIMASAMDA KALBINIZDEKI O MINIK KOSELERDEKI YERDE OLMAK ISTERIM VE IÇIMDEKI DOLU DOLU OLAN BU SEVGIYI SIZLERLE PAYLASMAK ISTERIM...

SEVILIYORSUNUZ... LUTFEN SIZ DE SEVIN... HEM DE HERKESI.. ( ÇAKTIRMADAN!...)

GONUL DOSTUNUZ..
"M. Bandle"

Not: Bu e-posta büyük harfle yazilmis olarak gonderildigi için, oldugu gibi yayinlamayi uygun bulduk. LM


* * * * *

From: "murat denizel" <denizel@netone.com.tr>
Date: Tue Mar 22, 2005  12:47:53 HJKM US/Eastern
To: aciksinif@lightmillennium.org
Subject: Yalnizlik Duygusu
Reply-To: contact@lightmillennium.org

Yalniz olmayan, yalnizligini kontrol altinda tutan insanlar onlari ürkütüyor mudur acaba? Yalnizlar yanlizlarla birlikte ola ola, daha da mi yanlizliga sürüklüyorlardir kendilerini?

Neden bas edilmesi gerekiyor bu yalnizlik halleri ile? Yalnizlik duygusu yoktur ki, eger ki taa derinlerde bir yerde taa dogdugun günden beri yalniz olarak dogmamissan. Yalnizlik bir duygu degildir bence, kimi zaman, kimi yerde yasanan bir durumdur. Hatta bazende ozlenen bir durum.

Neler yapilirsa yalniz olmayiz? Eger yalnizsak, yalniz dogmuslar grubunun içinde büyümüs ve yasiyorsak ne yaparsak yapalim, ne yaparlarsa yapsinlar yalnizizdir. Binlerce kisi, yüzlerce olay, onlarla aktivitenin içinde bile yalnizsinizdir.

Yalniz bir insan tanidim yillar evvel, yillarcada yasadim onunla. Onda tanidim, ondan ogrendim yalniz dogup, yalniz yasamayi. Yalniz kalmak ve yalniz olmak için ogrenmedim, baka baka, yasaya yasaya mecburen ogrendim. Yalniz dogan insana degemezsin. Bedenin, gonlün içinden geçer yalniz dogmus insanlarin. Varlardir hep ama yoklardir. Gorünmemek için, yasamamak için, duymamak, seslenmemek için dogmuslardir sanki.

Onlar için yurtiçi veya yurtdisinda olmak çok da onemli degildir. Nerede ve nasil ve kimlerle olurlarsa olsunlar onlar yanlizdirlar. Inat ederler yalniz olmak için. Demek sadece yalniz degil, hemde inatçilardir.

Yalnizligi sadece bir durum olarak goren ve yasayan insanlarin gerçekleriyse farklidir. Bu bir durum oldugu  için kontrol edilebilinir. Yalnizsa ve yalniz kalmak istemiyorsa, biri ile veya bir kaç kisi ile taninir, yeni sesler, yeni objeler, yeni adresler, yeni renkler katar hayatina. Ne fark eder ki yurdun içinde veya yurdun disinda olmasi. Insan bir tane bu gezegende, dili, dini, rengi, boyu posu, cinsiyeti ne olursa olsun sadece bir çesit. Bazilari yurdun içinde, bazilari ise yurdun disinda yasarlar. Ilk adim; Bir kafe, bir sinema, bir sergi salonu, bir park, bir yer.

- Gazetenizi alabilir miyim?

- Patlamis misir alacagim kendime, siz de istermisiniz?

- Ne güzel bir resim, kayboldum renklerde.

- Arabaniza hayran kaldim.

Ben mi basite indiriyorum ilk adimi, yoksa safimda bu kadar kolay mi zannediyorum bu isleri. Benim için, benim yasamimda bu kadar basit ve kolay. Ne evlere, ne ailelere, ne ortamlara, ne keyiflere girdim sadece bir cümle ile. Çogu insan girdi yasamima. Çogumuzda birbirimizin hayatlarinda kaliverdik. Hatta bazen o kadar beyendik ve hayran olduk ki, kalakaldik yeni hayatlarda.

Yalnizlik duygusunu hissederken ruhumuz kendi içimize mi donüp bakar? Hiç zannetmiyorum. Yalnizlik durumda degil, ruhlarinda hissedenlerin bir gozü bence zaten hep kendi içlerinde. Kendi içlerinde olan bitenlerle yasayan insanlarda, genelde hep birseyler farkedip dururlar. Bence farkedilecek fazlacana bir durumda yoktur, ama en azindan fark ettiklerini iddia ederler. Yalniz olduklari içinde, farki pek kimselere de anlatmadiklarindan, ne fark ederler diger insanlar bilmez, duymaz.

Yalnizligi uzun ve derin yasamayi seven insanlar, bu hallerinin onlari gelistirdigini de iddia edebilirler.

Gelismek için sadece içine bakmak gerekiyormus gibi. Aslinda onlarda, 'Gazetenizi alabilirmiyim', 'Patlamis misir alacagim kendime, sizde istermisiniz?' izleri tekrar edip dururlar kendi iclerinde ama kimse duymaz onlari. Ne yanindakiler ne uzaktakiler. Yalnizligi uzun ve derin yasayan, belki de yasamayi seven, belki de sevmese de alismis insanlarin, yanindakine dogru attigi ilk adimdir aslinda 'yalnizlik' kelimesi.

- Bende yalnizim

- Sizde mi yalnizsiniz?

Yalniz degilseniz, bir yalniz ile pek de iliski kurmaniz kolay degildir. Yalniz olmak, kendi içlerine bakarak yasayan insanlar için bir meziyet midir acaba?

Yalniz olmayan, yalnizligini kontrol altinda tutan insanlar onlari ürkütüyor mudur acaba? Yalnizlar yanlizlarla birlikte ola ola, daha da mi yanlizliga sürüklüyorlardir kendilerini?

Yanliz dogan, kendi içini seyrederek sürekli gelistigine inanlar bence aslinda memnunlarda yasamlarindan. Yalnizligi bir durum olarak goren ve kontrol altinda tutan insanlardan da ürküyor ve çekiniyor ve uzaklasiyorlar bence. Çünkü bu nevi insanlar onlarîn kalîci, koklü yanlizlik duygularini ve bu duygularla yarattiklari keyiflerini zedeliyor ve onlari bilmedikleri bir dünyaya dogru gotürüyorlar.

Mesele, bilmedigin bir dünyaya dogru adim atacak kadar cesur ve merakli misin?. Hadi dedim cesur ve meraklisin da, yalniz mi? iki kisi veya kalabaliklarla mi yasamak istiyorsun bilmedigin yeni dünyalari? sorularina çok yürekten ve derinden en dürüst cevabi vermekle derlenip toparlanabilir. Istekli misin yalniz olmamaya?. Yoksa memnun musun yalniz olmaktan aslinda. Çok yalniz insan tanidim, yillarcada bir yalniz insanla yasadim hayatta. Çokda bilirim yalniz olmayi.

Benim yalnizliklarim bir durum. Kontrol edilebilir ve keyfe keder yalnizliklar.

Onlarinki dogustan. Ve sevdiklerini düsünüyorum aslinda bu hallerini.

Aslinda hepimiz yalnizizda. Hepimiz sadece kendi yastigimiza koyuyoruz basimizi en çilgin sevismelerden, en çilgin sarilmalardan, en kalabalik ortamlardan, en yogun aktivitelerden sonra. Sadece kendi yastigimiza..

O yastiga basimizi koydugumuz ana kadar ki zaman dilimlerinde ne yasadigimiz, neler yasatmak istedigimiz, nelere fit oldugumuz, nelere ise fit olmadigimiz onemli olan. Zaten yalniziz. Yalniz olmayan insan yok ki!

Bir bahar çiçegi, bir tirtil, bir kus, bir balik, bir yaprak, bir çiçek, bir kedi de istersek alir gotürür yalnizligimizi... Istemezsek binlerce insan, yüzlerce olay, onlarla aktivitenin ortasinda bile yalnizizdir.

Pazartesi sabah sabah bu kadar isin gücün arasindan siyrilip da bu yaziyi yazacak kadar yalniz biraktim kendimi. Aslinda bu dakikalarimi paylastim sizlerle.

Kendi durumunuzu yalniz olarak gorüyor ve bir adim atmak istiyorsaniz, buyrun beklerim kahveye.

Yok, yalniz dogmus ve yalnizligi seven bir insansaniz, birakin kendinizi, keyfini çikarin yalnizliginizin.. Ikiside çok keyifli.

21.03.2005
Murat Denizel
Istanbul

= = = = =