|
M.K. PERKER
Profesyonel cizerlige 1989 yilinda Girgir dergisinde basladi.
Girgir, Firt, Avni, Hibir ve Leman dergilerinde cizdi. 1996`dan
sonra illustrasyon ve editoryal karikaturlere agirlik verdi.
Milliyet, Radikal, Star, Yeni Binyil ve Sabah gazetelerinde,
Esquire, Cosmopolitan, Harper`s Bazaar, Aktuel, Marie Claire,
Gezi dergilerinde calisti. Pilot isimli cocuk cizgi roman dergisinin
yayin yonetmenligini yapti. Turkan Soray Dudagi (Cinar Yayinlari,
1997), Masal Mafya (Cinar Yayinlari, 2000) isimli iki kitabi
bulunmaktadir. Amerika`nin en koklu sanat organizasyonlarindan
biri olan Society of Illustrators`in tek Turk uyesidir ve SI`nin
cesitli karma sergilerinde isleri sergilenmektedir.
*
* * * *
GIRGIR
Kusaginin son temsilcisi:
1989
yilinda Girgir`a girdim. O zamanlar efsane Girgir dergisi artik
son turlarini kosuyordu.
Cocuklugumdan itibaren hayrani oldugum butun unlu cizerlerle
ayni dergide calisiyordum artik. Henuz 17 yasindaydim ve halen
liseye devam ediyordum. Mizah dergilerinde haftanin bir gecesi
sabahlanilir. Firt dergisini de ayni kadro hazirliyordu ve ben
ona da ciziyordum. Dolayisiyla haftada iki gece sabahladiktan
sonra hic uyumadan okula gitmek zorundaydim.
Dergi Yesilkoy`de, okulum Uskudar`daydi. Yol tam bir bucuk saat
suruyordu. Ilk trene -ki altiya on kala hareket ederdi- yetismek
zorundaydim. Bazen islerimi bitirdikten sonra bir saat kadar
zamanim kalirdi. O sureyi yanyana dizdigim sandalyelerin uzerinde
uyuklayarak gecirirdim.
Derginin en kucugu oldugumdan bana evin en ufak oglu muamelesi
yapilirdi. Ben uyurken -ya da uyur gibi yaparken- birisi gelir,
uzerime paltosunu orter, kimisi uyumaya calistigim odadaki acik
kalmis masa lambalarini sondururdu. Sonra tren saati yaklastiginda
gelip uyandirirlardi.
Sivil ve okul kiyafetlerimin icinde bulundugu buyuk bir spor
cantayla geziyordum. Okul kiyafetlerimi dergide giyer, trene
yetisirdim. Mizah dergilerinin altin cagiydi o zamanlar.
Oguz Aral, diger odalardaki cizerler onun geldigini duyup kendilerine
ceki duzen versinler diye ayakkabilarinin altina celik taktirmisti.
Oguz Abi`nin ayak seslerini duyan kacacak delik arardi.
Benim yasimda bir cizerin Oguz Aralli eski anilar anlatabilmesinin
ne buyuk bir sans oldugunun simdi farkina variyorum. Onun bizzat
dergiye alip bir kose verdigi son cizer benim. Dolayisiyla "Girgir
Kusagi"nin da son temsilcisiyim.
Ama o zamanlar tum bunlari
son derece normal seyler gibi yasiyordum.
Ben lise ogrencisiydim ve Oguz Aral`in cocuklarindan biriydim.
Tum yasitlarimin, sinif arkadaslarimin piyasaya cikis gununu iple
cektigi dergiyi cikaranlardan biriydim.
Girgir`in devami olan Avni Dergisi`nde artik iyice ustalasmistim.
Ve diger buyuk cizerler okullara konferansa giderken beni de goturuyorlardi.
Ben kendim zaten lise ogrencisiydim ve konferanslara katilabilmek
icin bazi derslerden izin almak zorundaydim. Yani kendi okudugum
liseden izin alip baska liselerdeki konferanslara katiliyordum.
Mizah
dergilerinde calistigim donem sanki 40 yil onceymis gibi geliyor
bana. Belki de 40 - 50 yil oncesinin dergicilik gelenegini o
dergilerde ogrendigim icindir. Sonra Girgir kapandi. Oguz Abi
yaslandi. Ben de liseyi bitirir bitirmez ilk is olarak karikaturu
kucumsedim.
|
