Yirminci Yuzyil
Carklarinin karanligi
Ve o bagislanamaz
Ortacaglik
Yok etti yasamini
Diye,
Ne olursun!
Acisini benden CIKARMA...

(11 Subat 1986, Istanbul)

II-

Gercegin anlami
Insanin birbirini sevmesiyse
Ve yasam cogaliyorsa
Sevmekle...

Nicin?
Yanmis!
Denizin ortasinda curumus
Bir hurda yigini gemi gibi
Birakiyorsun beni!

1987, Istanbul

C.A.'ya...

ay bir karpuz dilimi gibi asili gecede
duvarlardan kazinmakta gecmisin izleri
ve bir salincak iki yasam arasi
ne yillarin biriktirdigi kargasa,
ne dondurulmus beyinlerdeki sevincler
ne siringali hucrelerin her zerresindeki
baskalarinin mutluluguna endeksli sahte degerler,

ne yasama enerjisi ne de kendini arayisi
yokedilen,
ne yuzyillardir carmiha geren buyuk tuzaklar,
durduramayacaktir gidis ve gelislerini
salincagimizin iki yasam arasinda...

perdeleri sokulmus odamdan
gecede asili duran karpuz dilimi ay ile
gozlerindeki isikla kesisen anlarda...
ne parasizlik ne de yalnizligin dokundugu
bir tilsimin cekiciligindeki gulumsemelerin
hic bitmeyecegini biliyorum...

(12 Eylul 1994, Istanbul)

IV-

bulup da bulamadigim degil,
ictikce susadigimsin
yetip de yetmeyen degil,
dunyayi kucakladigimsin...

(12 Eylul 1994, Istanbul)