Fugen Gulertekin: Hapishane Hayati ve Dayanma Gucu
(Ikinci Bolum)

Bircan UNVER

Isik Binyili dergisinin Yaz sayisinda ilk bolumunu yayinladigimiz, Fugen Gulertekin ile bir on telefon konusmasini takiben yazili olarak gectigimiz Mayis ayinda gerceklestirdigimiz roportajin ikinci bolumunu asagida yayinliyoruz.

Iceride bir gunu anlatir misiniz?
Burada gunler benim icin ve bir cok konustugum kisiler icin cabuk geciyor. Su anda buranin mutfaginda, ozel diyet kisminda calisiyorum. Sabah 3.30'da kalkiyorum, 4.15'de iste oluyorum, 11.30~12.00 de isten cikiyorum.

Butun ogleden sonra benim oluyor. Son 2-3 haftadir cok yazi yazdigim icin temiz havayi icime pek cekmedim ama 12.00'de isten ciktiktan sonra 13.oo'de postahaneye gidiyorum veya bahceye direk dikiyorum.

Postahanede isim bitince (1/2 saat suruyor) bahceye gidiyorum. 15.45'e kadar yuruyorum. Mesela bugun guneslendim. Oturup gunesi icime cektim. 15.45 den 16.30 a kadar sayim; 16.30-17.30 Sali-Cumartesi 5 gun egzersize gidiyorum ve 17.30-18.30 arasi da aksam yemegi. Bahce 20.30'a kadar acik ama su aralar yazilarimi bitirmekle mesgul oldugum icin ben iceri giriyorum. Hurriyet gazetesini okuyorum, Wheel of Fortune, 60 Minutes, 48 Hour, Dateline televizyon programlarini seyrediyorum.

En cok tahammul edilen ve edilemeyen durumlar neler?
En gec 21.30~22.00'de uyuyorum. Kuran'i okumak ve acik hava egzersiz, yalniz calistigim zamanlar guzel anlarim. Buradaki kisiler, omrumde gormedigim ve dusunemeyecegim bir grup insan. Calisanlar cok kotu muamele ediyor. Dogduguna, dogacagina, insanligina pisman ediyorlar. En tahammul edemedigim anlar yalanlardan, kufurlerden ve tehditlerden olusan kavga tarzi alevli konusmalar. O kadar cok yalan soyluyorlar ki, yalan gercekleri oluyor ve benim midem devamli tiksintiden, sahtekarlikdan agzima geliyor. O yuzden cogu zaman yalnizim. Kendimi Arapca calisarak, mektuplara cevap vererek, egzersiz, kitap okuma gibi, 2-3 saatlik yuruyuslerle kendimi cok mesgul ediyorum. Zaman oluyor, gunluk planlarimi bitiremiyorum.

Yine iceride size en cok guc veren unsur, dusunce ya da olgu neler? Ya da dayanma ve direnme gucunuzu nereden aliyor sunuz?
Burada cok oyun oynaniyor, cok yalan var. O bakimdan bambaska bir dunya burasi! Benim bilmedigim bir sistem. BIlinmezligin verdigi KORKU hapise girme olayi ortaya ciktiginda cok buyuktu ta ki "delige" girene kadar... .Insanligin cirkinligini, nasil oyun oynadiklarini, olaylari yasayarak yakindan gorunce, o ilk bilinmemezlik cozuldu ve buyuk korku kayboldu.

Disaridayken farketmediginiz ama icerideyken farkettiginiz yeni bir deger var mi? Varsa bize bunu anlatir misiniz?
Hayatta affetmedigim bir sey var. YALAN. Ve burada yalandan baska bir sey de yok! Gercegin ne oldugunu kaybediyorsunuz. Hapiste, hayattaki mutlulugumun kaynagini buldum ve esim Erdal'in ne kadar harika bir insan oldugunu ve herseye ragmen, her soylenene ragmen neden kendisini cok sevdigimi kesfettim. Biz ailece cok mutluyuz. 16 yasina basacak olan kizim Zelis, "Anne butun bu olanlara ragmen sizleri anne-baba olarak hic kimseyle degistirmem." Bir annenin duyacagi en guzel iltifat. Esim Erdal ile 28 senedir evliyiz. 28 senenin cogu zamanini burun buruna gecirdik. Ben mutfakta yemek pisiririm, butun aile gelir yardim eder ve ayni zamanda konusuruz. 28 senelik evlilik hayatimda, esim bana bir kere bagirmadi, bir kere kotu soz soylemedi. Hep sevgisini, durustlugunu ve masumiyetini paylasti. Esimin oyle buyuk bir sevgi, saygi kaynagi var ki, karinca karsidan karsiya gecinceye kadar bekler.

Bu noktada bir dakika durup dusunun yasadigimiz dunyayi ve etrafimizdaki kisileri! Erdalimdan baskasini daha henuz gormedim. Toplumun verdigi sartlandirmalarla kadin-erkek rollerini degistirme durumunda kaldigimiz icin, bu olay olana kadar esimle surtusmelerimiz oluyordu. Her seferinde, "ben bu kisinin nesini seviyorum" diye soruyordum kendi kendime. Artik sormayacagim. Esim dunyada esi bulunmayan sevgi ve durustluk dolu bir insan. El degmemis cicek gibi cok masum ya da devekusu gibi gercekleri gormeden bir hayat yasamisiz.

Bugune kadar yaptigim iyilikleri, bir karsilik beklemeksizin yaptim. Bu nedenle, kimseye borclu hissetmiyorum. Ne idare ettigim ne de edildigim yonler var. O bakimdan hurum ve bu hurriyetimi durustlugume borcluyum. Eger oyun oynasaydim, bu isten siyrilabilir miydim? Ben boyle dusunuyorum. Halbuki beni taniyanlar "sivri dilinle arkadasin yok, herkes seni alasagi etmek icin ugrasiyor", diyor ve belki de haklilar. Fakat ben baska turlu olamam, olmak istemiyorum.

Icerdeki dunyanizdaki dostluklardan en onemlisini, ozellikleriyle birlikte bizimle paylasir misiniz?
Burada 3 kisi benim icin cok onemli rol oynadi. A-1 unitesinde yasarken Joy Hoop adinda biri. Digeri mavi gomlekli bir hanimla 2 kisilik odami paylastim. Hanim kocasini olduren kisiyi, kocasina karsi kiskirtarak oldurulmesine neden oldugu gerekcesiyle, 15-25 sene cezaya carptirilmisti. Davasinda meshur avukati iyi savunma yapmadigi icin mahkum olmustu ama aslinda sucsuzdu. Joy'un mucadelesine sahit oldum ve bana devamli, "Mucadele etmen lazim", dedi. Bana yapilan bazi haksizliklari belirtip gozumu acmamda yardim etti. Ayrica ilk geldigimde, gittigim New Cottage denilen unitede bir kavgaya sahit olmustum. Iki genc kiz kavga edip birbirlerinin derilerini tirnaklariyla yuzlerini, bogazlarini, goguslerini yirtmislardi. Olay bende nefes darligina ve uykudan aniden uyanmama neden oldu. Burada psikologlar var. Dr. Mowery benim durumumdaki panik atak durumunda olan kisilere bakan psikologmus. 2 ay sonra onu gormeye gittim. Tabii dertlestik, genel seyleri konustuk, Dr.Mowery'de bana mucadele etmem gerektigini, oyle birakip gitmememi soyledi. Joy ve Dr, Mowery hayatima ayni anda girmisti. Ekim ayinda Hale unitesine tasininca 'Jail house lawyer' diye taninan Beverly Seymour ile tanistim. Beverly'de Hale 'de yasiyordu. Beverly, Pagan Dininden ve Kelt kokenli. Beverly de benim davamin dokumanlarini okudu.

Fugen'in 20 yillik yakin arkadasi Nancy Erickson (beyaz bluzlu), kizi Laura
(mavi ceketli) ve Fugen'in kizi Zelis'in (siyah tisortlu) gectigimiz Agustos ayinda
Fugen'i (yesil tisortlu) hapishanede ziyaretlerinden bir ani.

Disardan da Nancy Erickson arkadasim, doktor arkadaslarina mahkeme zabitlarini okutmaya basladi ve Beverly ile Nancy'nin doktor arkadaslarinin analizlerinin sonuclari ayni anda geldi ve bilmece cozulmeye basladi. Beverly, okudugu raporlarin sonucu bebegin kafatasinda bir catlak olusturmakla ilgili verdigim iddia edilen zarara karsi, o gune kadar hic dusunemedigimiz bir olasiliga dikkati cekti. Bebegin kafatasindaki catlak, bebegin 'bogulmaktan kurtarilma' gununden once olmus olabilirdi! Doktor raporlari da boyle bir olasiliga dikkat cekiyordu. Beverly ile sonucta oyle bir dostluk gelistirdik ki, sonucta Turkiye'yi cok merak ediyor ve cikinca Turkiye'yi ziyaret etmek istiyor.

Tabii disarida da cok degerli arkadaslarim var. Bunlarin basinda Haluk Sahin, Nancy Erickson, Yavuz Aktas, Dogan Uluc ve sayisiz diger kisiler. Hepsine sonsuz sukran borcum hissediyorum.

Hayatini kurtarmaya calisirken, sizin bugunku haksiz duruma dusmenize ailesi nedeniyle neden olan Patrick’in bugunku genel durumu hakkinda bir bilginiz var mi?
Patrick Lape yasiyor elbet ama bugunku saglik durumu hakkinda ayrintili bir bilgim yok.

Acilan tazminat davasi, iceride sekiz yila mahkum edilmis olmaniz; aileyi, medyayi ve mahkemeyi tatmin etmemis olacak ki, evinizin elinizden alinmasi icin baski uygulandigi ve dava acildigini esinizden ogrendim. Neden sizin uzerinizde bu kadar ezici bir guc ve baski mekanizmasi uyguladilar ve uygulamakta israr ediyorlar? Amaclari sizce ne? Ayrica eviniz konusundaki son durum nedir?
Yapilan arastirmalara gore bir kisiye yetki-guc (power) verilince, insanlar cigrindan cikip sahip olduklari gucun esiri olup, kuvvet gosterileri devamli yukseliyor. Lape ailesinin de yaptigi bu bence. 1998 yilinda 60 minute'da yapilan bir yayinda California'daki bir universitede yapilan arastirma da ayni bulguyu buldular. Evin son durumu dondurulmus vaziyette. Hakim Fais'a yazdigim bir mektuptan sonra, durumun degisecegini zannediyorum.

Eger zamani geriye dondurmek mumkun olsaydi; yasadiginiz bu durumda neleri yapar, neleri yapmazdiniz?
Hayatimin hic bir safhasini ve anini degistirmek istemiyorum. Zira bu gun hapiste bile olsam, hic yasanmayacak ve kimsenin ogrenemeyecegi seyler ogrendim. Hayatim cok degisik yonde zenginlesti, aydinlandi. Dostoveysky'nin, "Bir ulkenin medeniyeti, hapishanelerinin durumundan anlasilir", sozunun gercek oldugunu dusunursek, ORW'daki Amerikan sistemi ve benim musluman Turk olmam, iki dunyanin yapisini gozlerimin onune serdi. Hem de bunlari para kazanma, yemek hazirlama, yemek yeme derdi olmadan ogrendim!

Turkiye'nin Milyonlarca
Dolar Kazanacagi Bir Dava
(Roportajin Birinci Bolumu)

Fugen Gulertekin Support Campaign

HOME PAGE

TURKISH