Kediler ( kerhen köpekler)

Fuzuli TOPAL

Eminim ki birçok kimsenin hayatında,genellikle hayvanlar özellikle kediler ve köpekler ile ilgili anılar vardır.Hele çocukluğunun büyük bölümü köylerde geçmişse mutlaka kapılarında besledikleri dost köpekleri ,evlerinde de nankör kedileri olmuştur.

Benim çocukluğumun 8 yılı köyde geçti.Bunun belki de son 3 yılı ile ilgili anı kırıntıları kalmış belleğimde.Ama köpeklerimizi, kedilerimizi, ineklerimizi, horozlarımızın tavuklarını, bahçe kenarının bekçisi yılanları, pirelerimizi, arılarımızı hatırlayabiliyorum. 

Bahsi geçen hayvanların tamamı için, aklımın bir köşesinde, hatırlamamı sağlayacak fayda veya zarar kırıntıları kalmıştır. Pireleri daha çok gecelerde hissederdik.Etkisi kaşınma ve vücuttaki kızarıklıklardan belli olurdu.Yılanları kurbağa yakalama ve yutma işini yaparken gözlerdik.Ki ben daha sonraları yılanların bu beslenme alışkanlıklarını televizyonlarda “BELGESEL” adı altında defalarca seyrettim.Televizyondaki yılanların belki türleri , belki de büyüklükleri  farklıydı ama kurbanlar aynıydı.Şimdi çocuklarımın ağızları açık izledikleri şey benim doğal yaşantımın bir parçasıydı.

Kediler evlerde olmazsa olmaz canlılardı.Toprak evler birer katlı, bazı zengin ailelerin iki katlıydı.Yaşayanlar bilir ki toprak kazılması kolay bir inşaat malzemesidir.Fareler de kazar.Duvarlardaki labirentlerin sonlarında içinde yavruları eksik olmayan yuvalar yaparlar. Sorumsuzca artan fare nüfusu beslenmek için bizim yiyeceklerimizi tırtıklamaya başlarlardı.İşte o zaman çıkarlar çatışır ve savaş başlardı.Fare ile başa çıkmanın yollarından biri kedi (ler) beslemekti ve herkes beslerdi. İçinde yaşadığım şehirde ve zamanda ve dahi binada da kediler beslenmektedir.Ama amaç çok farklı.Eminim hala öyledir, köylerdeki kediler daha kendine has özelliklerini koruyabilmiş, daha saf kan kedilerdir.Kimseye yalakalık yapma zorunluluğu yoktur.Aslında kedilerin hala bu tür zorunluluğu yoktur. Çunki kedi ulusu hala ilkel benliklerinin bir kısmını koruyabilmiş ender yada tek ehlileştirilmiş yaratıktır.Karnını doyurduk diye deli divane olmaz, (aslında  kelime tam uyuyor ama söylemekten rahatsızlık duyuyorum) yalakalık yapmaz.Onun içindir ki bundan hoşlanmayan nankör kişiler kediler için NANKÖR demişlerdir. Bana göre kediler hala bir parça KEDİ’dirler. Apartmanlarda beslenen kediler, besleyen kişiler için bir süre sonra vazgeçilemez  olmaktadır.Kediler dost, anlamasalar bile konuşulabilen,can yoldaşları haline dönüşmektedir. Bu durum sadece kedi sahipleri içindir ama kedilerin dilleri olsa buna itiraz edeceklerini tahmin ederim.Hele de kedi besleyen kişi kadın-erkek ( çoğunlukla kadın) yalnız yaşıyorsa kedinin önemi o kişi için çok fazladır.Kastımı hoş görün ama çocukları yerine bile geçebilmektedirler. Köylerde onlar hala kedi dir.Belli bir isimleri bile yoktur.Tanımlamak gerektiğinde sarı kedi, kara kedi,kuyruğu kesik kedi,fareden korkan kedi yeterlidir.Şehirli kedilerin tanımlanması ise merasim işidir.Önce türü söylenmelidir ki asaleti bilinsin.Van kedisi,Ankara kedisi,Siyam kedisi ... Sonra da Dede Korkutun gelip soy soylayıp boy boylayarak verdiği isimleri söylenmelidir. Siyami, Raziye, Pufiş,Yastık,Efe,Tosun... nasıl sayayım ki binlerce isim. Kedicikler de sırf sahipleri mutlu olsun diye kulağına yatkın gelen,sürekli kendine bakılarak söylenen ve sahibinin o kedi için İSİM diye tanımladığı ses birleşimini duyunca “Yahu,bu insan bana bakarak sürekli bu sesi çıkarıyor.Ama neden olduğunu anlamıyorum.”diye düşünerek kedi dilince “gene ne var” diyorlardır...Kim bilir!! Oysa o hala bizim bildiğimiz, fare tutan, fırsat bulursa civciv, kuş yakalayıp yiyen Kedidir. Köylü,şehirli,sokak,apartman,soylu kedi ayrımı onlar için geçerli değildir.Şehirli, apartman,soylu kedilerin sahipleri o kedilerini doğal ortamlarında görseler ve neler ile beslendiklerine şahit olsalar bir ihtimal ki  evlerinde beslemezler.

Apartmanlı kediler adab-ı muaşeret kurallarına göre beslenir,sofralarından kalktıktan sonra patilerini ,bıyıklarını dişlerini usulüne uygun temizler, hacetleri geldiğinde de onun için ayrılmış olan hacet giderme köşesinde kimsenin kendini izlemediğinden emin olunca hacetini giderirler.Hacet giderdikleri malzeme genelde yuvarlak formlu olan kabın içindeki emiciliği yüksek kum veya kurutulup kum şekli verilmiş topraktır.Bu kap kedilerin içgüdüsel davranışı olan kendi pisliğini kapatma davranışına da kökten darbe vuran özelliğe sahiptir.Çünki bu kabın boyutları kedinin boyutlarına göre seçilmez.Zavallı hayvan işini bitirdikten sonra o kabın üzerinde eşinir durur ki pisiliğini kapata.Beyhude çaba,kapatma olasılığı çok küçüktür.Kumu veya toprağı yüzeyden tırmıklayarak kullanmalıdır.Derinden olursa sahibinin almayı unuttuğu alt katmanların kurumuş şeylerin meydana  çıkma ihtimalleri kuvvetlidir.Üstelik kedi sürekli o kap içine bıraka  bıraka kap dahil o mekan kedinin bile dayanamayacağı ölçüde pis kokmaya başlamıştır. O kediler hacetlerini bile gönül rahatlığı ile yapıp üstlerini gerine gerine kapatamadıktan,fare,kuş peşinde koşamadıktan,yavrularının doğumunu takvim yöntemiyle beklemeye başladıktan sonra mutlumudurlar sizce??

_ . _

Ad: Fuzuli Topal
Dogum tarihi: 01/01/196
Yasadigi yer: Ankara
Ögrenim: Üniversite ( Dokuz Eylül Ün. Denizli Müh. Fak. Makina Bölümü 1985 çikisli)
Isi:1994 yilindan beri kendi iflimi yapmaktay›m.
Medeni hal: Evli, 2 de evlilik meyvas› çocuk var. Biri k›z, biri erkek

13/09/2001

HOME PAGE

Publishing
Policy