Ak- 09. 04. 2002

akarli@turk.net

ESKIDEN...

Aysun KARLI

Çember çevrilir, su musluktan içilir,

agaçlara tirmanilirdi...
Bebekler bezden, Silahlar tahtadan
resimler kömür karasindan yapilirdi..
Kizlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin
isimleri konulur,

saatli maarif okunurdu...

Komsuda pisen
bize de düser

Bizde pisen komsuya düserdi...
Geceler ayaz,
sokaklar karanlik,
yildizlar parlak olurdu...
Tursu, salça, manti,
evde yapilir,
karpuz kuyuda sogutulurdu...

Erik agacinin çiçegi,
pencere camimiza yaslanir
Güz yapraklari bahçemize düserdi...

Kardan adam yapilir,
evlerde soba yakilir,
kis gecelerinde masal anlatilirdi...
Merdiven çikilir,

aidat ödenmez,
yönetici seçilmezdi..

Evler badanali,

sokaklar lambasiz,
mahalleler bekçili olurdu...

Ajans radyodan dinlenir,

çizgili roman okunur,
defterlere kenar süsü yapilirdi...

Hayat,

arkasi yarin gibiydi...

Kesintisizdi...
Her gün yasanacak bir sey vardi..
Herkes kendi düsünü kurar,

Kendi hayatini oynardi..

Simdi,

hayat tek perdelik bir oyun...
Stand-up bir yalnizlik gibi

Simdi,
Herkes yorgun..
Ve tek basina..

Neden mi?...

Hep "ben"diyenler, baksaniza aynaya sonra sorsaniza kendinize, niye insanlarin içinde insanlara hasret yasiyorsunuz ?

Ve sonra ...

Sonrasini bos ver ! Eskideni i tekrar oku anlarsin ....