TURKISH INDEX PAGE SANAT & SANATCILAR MANIFESTO OCAK 2000
ENGLISH INDEX PAGE SIIRLER TANITIM SAYISI KUNYE/KADRO
MAKALE & YAZARLAR LIGHT MILLENNIUM TV LINKLER ILETISIM

OLUM, BIZE GULUMSUYORDU...

Bircan Unver

Yeryuzu hasta, yasli, porsumus ve kefeninin ignesi de
Uzerine ilistirilmis bir kadin olarak carmiha gerilmisti...
Ve olum bize gulumsuyordu...
Binlerce goz bakiyor herbirimize,
Binlerce koklayan burnu,
Binlerce gulumseyen agizlariyla...

Olum,
Bir kadin kiligina burunmus ve ayaga kalkmisti.
Incelmis bir tulbent gibiydi.
Yuzune, sanki cocuklarin oyun oynarken kafasina gecirdikleri
Bej renkli bir naylon corap gecirilmisti...
Artik, olum giysisi olan kefen, bir gizeme,
Hatta muzirca bir cocuk oyununa donusmustu.

Gulumsemenin de otesine,
Baskaca derin anlamlar da tasiyordu.
Belki de hepimizle alay ediyordu!
Belki degil,
Kesindi...

Sonra kocaman bir yuvarlagin uzerinde tek basina
Butun ciplakligi ve yalnizligi ile duran biri vardi.
Bu biri,
Yuvarlagin uzerinde yasayan milyarlarca
Gozun, burnun, dudaklarin ve dislerin
Tek birine donusmesinden baskaca "Biri oluvermisti"...

Olum ise hala "Bu birinde toplanan hepimize" guluyordu.
Bu bir davet miydi?
Bir gulumseyisin cekiciliginin
Pesine takilmamizi mi istiyordu?
Yoksa, ne kadar enayice yasadigimizla
Ve kendi aramizda didistirildigimizle
Dalga mi geciyordu?

O yuzundeki anlami cozmek hic kolay degildi...
Sonra, birileri cok korkmustu,
Gizleniyordu karanlikta
Camlarin ardindan,
Birileri yataklarin altina gizlemislerdi kendini,
Bir baskasi da, bir baskalarini gizlice karanliklarda seyrediyordu.

Ne gariptir ki...
Olum, mavi ve leylak rengine burunmus,
Sonsuzluk ve huzun birlesmisti.
Sonra bir baska yerde yasam bir hapishaneye donusturulmustu...
Yoksa...
Hapishanelerden ibaret bir dunya mi kurmustuk?

Hepimiz karanlik dehlizlerden geliyorduk...
Geliyoruz...
Sesler, esintiler mi surukluyordu karanlik dehlizlere bizi?
Neden geldigimiz karanlik yumusak bosluk
Surekli bir cagri icindeydi?

Toprakla karanligin ic-iceligi, sonsuz topraklarin arasinda
Ve uzun karanliklarda ne oldugumuz
Ve ne yaptigimiz farketmeksizin
Hepimiz sadece birer leke gibiydik (gibiyiz)
Bizlere, bulundugumuz noktanin uzerinden,
En genisinden bakildiginda,
O zaman ne kadar hepimiz "Ayri ayri olmaktan cok ayniyiz!"


Iste, olum bize, bizim bunu nasil goremedigimize
Hayiflanmaktan kendini alamadigindan mi gulumsuyordu?
O hep vardi, var ve olacak...
Olum, yasam kadar somuttu
Orada duruyordu ve bizleri
Sonsuz bir seyredis icindeydi.

Orada biz onu gormek, bilmek, tanimak, anlamak istemiyorduk, (istemiyoruz).
Dusunmeye bile tahammulumuz yok,
Yeryuzu kadar gercek olani
Cunku,
Herseyi,
Onu o kadar yok saymak uzerine kurmustuk ki...

Ve o da, o kadar iyi biliyordu ki bize sesini duyuramayacagini,
Soylemek, anlatmak istedigini, anlamak istemeyecegimizi.
Olum, Karanlikta bir adama donusuyordu.
Cok ofkeliydi izlediklerinden...
Beynindeki kemikler catirdiyor
Ve durmaksizin gerilimli bir tempoyla,
Binlerce olunun beyin kemikleriyle,
Kendi icimizdekileri,
Kendi kendimizi yokedislerimize tahammulsuzlerine
Canhiras gurultu yaparak,
Gittigimiz noktayi animsatmaya ugrasiyordu,
Ama nafile!

Kimse inadina duymuyordu.
Herkes,
Kendi yaptigi gurultunun buyusune
Oylesine kaptirmis ki kendini,
Baska her turlu sesi,
Animsatmayi, algiyi farketmeyi reddediyordu.
Karanlikta, Isa'nin haresi bu kez "Olum"un basinda dikdortgenlesmisti.

Hare,
Olumunde son gittigi yataginin seklini alarak
Yerlesmisti, kafasinin etrafina...
Sanki, olum'e bakmak, onu farketmek de bir isikti artik...
Tum yeryuzu, kafasinin bedeninin manzarasi olmustu...
Gerisi ise karanlik ve simsiyah bir duvar.
Ama duslerinde,
Dunyadaki yasami goruyor ve durmaksizin
Yeniden kurguluyordu.

Olum, yuzundeki derinlemesine anlami,
Bir cagri mi dalga ya da alay mi oldugu kestirilemeyen
Gulumsemesiyle,
"Ah! bir kez,
Her iki tarafi da bilen bizler,
Bu tarafi bilmeyenlerle...
Tumden bir yer degistirebilsek,
Hersey ne kadar baska,
Ne kadar guzel olacaktir!.
."
diyordu.

Not:
1) Levent Arsiray'in Nisan/94 Is Bankasi Parmakkapi Sanat Gelerisi'ndeki sergisinin cagrisimlari...
2) Bu siir, "En Kutsali Yaratmak" adli kitabin "Yeniden Baslamak" adli bolumunden alinmistir.
Bircan Unver, Say Sayinlari, Istanbul, Ocak 1995

Diger yazi ve siirler:
SOZ BABA'CIGIM...
ASKIN YENI ROLU
ISIK YOLLARINDA
KARA DELIKLER UZERINE BIR ALEGORI
BIN YIL DAHA
BIYOGRAFI

ILETISIM-ZIYARETCI DEFTERI

Home
English index page

@Isik Binyili dergisi Bircan Unver tarafindan tasarlanmis ve uretilmistir. Mart-Nisan 2000, New York