Mademki ben gunese kulum,
gunesten soz acmaliyim size.
Mademki
gece degilim ben.
mademki karanliklara
tapmiyorum
dusten dem vurmak
nafile.
Mademki tipki gunese benziyorum,
elimi etegimi cekmeliyim
uzerinden
ferah,
mamur olan yerin.
Mademki tipki gunese benziyorum,
dogmaliyim ortasinda
harabelerin.
Gerci bugun bir
kuru elmayim,
ama
degerim agacimdan cok.
Gerci sarhosum, yikilmisim
ama
dogru laf etmedeyim,
erkekce
konusmadayim.
Benim gonlumun kokusu
yoresindeki topraktan
gelir.
Ben o topraktan
utanirim da
nedense bir tek
soz soyleyemem
suya
dair.
Guzel yuzunden kaldir
perdeni,
boyle konusmayi
yakistirma bana.
Tas gibi kaskatiysa
senin kalbin,
bak benim kalbim
yanmis, ates haline gelmis,
Bir iyilik eder,
siseyi alirsan eline,
Bir
de bakacaksin ki kadehle sarap bende dile gelmis. |
(Bugunun diliyle
MEVLANA, A. Kadir, Say Yay., 1993)
|
