|
|
Sule ULGEN Dogu'nun sevgilisi Olan Günes Sari SAÇLARINI Onun koynunda açar DAGITIR tellerini Mavi atlasa Taaa uzaklara NURLARIN saçar. Gün boyu SALINAN Bu ates dilber "Gel" diyen BATI'NIN Koynuna girer Kara yataklar üstüne UZANIR Günes Dogu'yu BATI'YLA ALDATIR
Günes. Istasyon Iste bir KAVUSMANIN sonu yine AYRILIK Los ISIKLAR ALTINDA istasyon KALABALIK. Nemli dalan gözlerim, isyan etmekte içim, Böyle UZAKLASIRKEN ben her ADIMDA hiçim... Bir CAMIN ARKASINDA tutsak OLMUSCASINA UZANDI ellerim de, KANI DONMUSCASINA Tekerlekler raylarda kalbim gibi kaymakta VARLIGI siliniyor, görünmüyor, uzakta... Gömüldüm KARANLIGA, deli ediyor sesler; CILGINCA gidis niye, bitmez ki mesafeler... Dökülürken dizeler DUDAGIMDAN binlerce Boguyor ONLARI da HICKIRIGIM bu gece... Camlar CAMLARI seyrediyorum CAMLARIMDAN. Camlar dik Camlar yüksek; Secmege CALISIYORUM Gökyüzünün rengini, Ürkek. Bulutlar geçiyor camlardan. Bir uçak gölgesi KAYIYOR üzerlerinden Kanatlarinda özgürlük Dört YANIM camdan. HIZLA ucan kus ARALARINDAN "Selam" diyor, dogadan. Vakitsiz iniyor gölgeler Vakitsiz... Gitgide kararan camlardan Düsler kuruyorum, uzaklardan.... Camlarda MANHATTAN'dan.
Sonbahar Dökülen YAPRAKLARIN Kederinde gökyüzü. Süzülür göz YASLARI KARARTIR da gündüzü. ARTIK bütün agaçlar Dal, dal bükmüs boynunu Sararan sokaklara AÇMIS ÇIPLAK koynunu. Her ölüs dirilistir Yepyeni bir baharda Nedense buruk olur
Içim her sonbaharda. |
|
|||||||||||||||||||||||
|