|
Buyuk
annem, "insanin gonlunun, yazi vardir kisi vardir,"
derdi. Gonlumun kislarda oldugu bir gunde daralmis ne yapacagimi
bilemezken onume uzayla ilgili bir kitap cikti. Hani su gunumuzde uzaylilarin
dunyaya gelip bedenlendikleri, ya da dunyali insanlari kacirip
gezegenlere goturdukleri oykuleri iceren kitaplardan biriydi
bu kitap. Devrisi gunlerde de ayni turden filmler seyretmem
ve metafizikle ilgili konusmalara tanik olmam benim merakimi
cekti. Bilirsiniz, insan bir konuya ilgi duymaya gorsun, hemen
onunla iliskili olaylar etrafini sariverir. Benim de oyle oldu
ve ruhsal bir bunalima girmektense ezoterik konulara daliverdim.
"Boyle anlarda insan ya esini ya isini
degistirmeli," diye de nasihatlerde bulunanlar cogaliyor.
isimi yenilerde degistirdim zaten. Daha dogrusu isimin yani
sira 'Cocuk' kitaplari yazma seruvenine kalktim son on yildir.
Bu alanda da keyifle calisiyorum. Esimi degistirmeye gelince de, "oglumu,
torunumu ve beni esimden daha cok sevecek, simdiki esim gibi
bir dedigimi iki etmeyecek, ustune ustluk bana yepyeni heyecanlar
tattiracak birini bulmak fena fikir degil. Degil de nereden
bulacagim!
O aralarda Bircan Unver'le tanistirdi beni kardesim Emire. Baktim
o da benimle ayni fikirde, bir arayis icinde. Yalniz kiz akilli.
Aranan adamin asla bir dunyali olamayacagini coktan kesfetmis.
"Bir uzayli ariyorum. Hayatimda bir cok sey gerceklestirdim,
elbet onu da bulacagim," dedi. Bircan bana heyecanla yeni
projesinden de bahsetti, bir Internet dergisi cikardigini, onu
gelistirip sayisiz aboneye ulastirmayi amacladigini falan anlatti.
Ertesi gun Emire'ye "Bu kiz gokten yildiz toplama sevdasinda,
nereden buldun bu kadar ucanini," dedim. Emire de, "O
inanilmaz bir hatun, egitimi harika, kulturlu ve de cok caliskan.
Dedigini yapar da otesine bile gecer," dedi. Newyork'da
yasayan Bircan'la bu yilki karsilasmamda onu kutlamaktan ve
hakkinda dusunduklerimden utanmaktan baska bir sey yapamadim
zaten.
Gelelim aradigim uzayliyi bulma sevdama. Arada bir Emire'yle
konusmalarimda, Emire bana takilip duruyordu, "Ne oldu
uzayli hikayesi?" diye. Ben de, "cok enteresan gelismeler
var, yakinda hepimizin problemlerine cozum bulacagim. Biliyor
musun, ben uzayliymisim, Sirius gezegenindekilerin de baskaniymisim,
benimle iyi gecin, haddini bil!" diyordum.
Gercekten
de biraz fazla takilinca metafizige, insanin ruyalari falan
da etkileniyor. Ote yandan, sifacilarla, medyumlarla, durugorus¸
duruisitisi acik insanlarla karsilasmam da cogaldi. Benim Sirius'tan
geldigimi onlarin baskani oldugumu soyleyenler artti. Eh ben
de onlardan asagida kalacak degilim ya! Bu seruvenin arasinda
Emire de bana her firsatta sorar oldu durum vaziyetimi. Kizin
kocasi psikolog ya, benim tirlatmamdan korkar oldu.
Derken
bir pazar gunu actim telefonu, Emire'ye:
- "Tamam, dun gece geldiler," dedim.
- "Kimler geldi?"
- "Canim su benim Sirius'lular.
Hani ben onlarin baskaniyim ya. Bu gece de gelecekler
ve beni goturecekler."
- "Nereye goturecekler?"
- "Nereye olacak gezegenlerine."
- "Niye?"
- "Niye olacak,
geldigim yeri gorecegim ve cocuklara yazacagim."
- "Nuran ciddi mi soyluyorsun?"
- "Evet cok ciddiyim." "Bak sacmalama, sen dunyalisin,
dunya insanisin. Kocan nerede?"
- "Seyahatte."
- "Cocuklardan kimse yok mu?"
- "Yok bu gece yalniz oldugum icin zaten bu geceyi secmisler.
Biliyorsun Bircan'la da konusmustuk. Bu benim secimim!"
- "O zaman tamam ben bu gece geliyorum, o kadar da cok
isim vardi ki!"
Aradan
iki saat gecti. Emire aradi. Sozde is olsun diye aramis ama
be ariyor.
- "Ne oldu, ne var ne yok?"
- "Hic cok heyecanliyim, bu gece Sirius'lular geliyor ya."
- "Tamam ben de geliyorum. Sen kafayi iyiden usutmussun."
- "Hayir gelme, istemiyorum." Ben boyle dedikce o
daha cok endiseleniyor.
- "Hay Allah kimseye de ulasamadim. Emre'yi ariyorum, senin
cocuklari ariyorum. Vah vah ben zaten boyle olacagini biliyordum,"
diye dovunurken ben,
- "Tamam tamam. Bugun gunlerden ne
biliyor musun, 1 Nisan!" dedim.
|
